ఆమె అడవుల్లో 30 ఏళ్లు గడిపింది..

జర్నలిజం వదిలింది.. అడవి బాట పట్టింది..

నాలుగు రోజులుగా జ్వరంతో బాధపడుతూ సెల్‌ఫోన్‌ను సరిగా చూడలేకపోయాను. యథాలాపంగా స్క్రోల్ చేస్తుండగా ఒక ఫోటో కనిపించింది. ఎక్కడో చూసిన ముఖం… బాగా పరిచయమైన ముఖం. కానీ వెంటనే గుర్తుకు రాలేదు. మళ్లీ వెనక్కి స్క్రోల్ చేసి ఆ ఫోటోను దగ్గరగా చూశాను. గుర్తుపట్టాలని ప్రయత్నిస్తుండగా ఒక జర్నలిస్ట్ స్నేహితుడు ఫోన్ చేశాడు.

“నవత గురించి మీకు ఏమైనా తెలుసా?” అని అడిగాడు.
“ఏ నవత?” అని అడిగాను.
“చలసాని గారి అమ్మాయి నవత” అన్నాడు.
అప్పుడే ఒక్కసారిగా గుర్తొచ్చింది. కాసేపటి క్రితం చూసిన ఆ ముఖం అదే — చలసాని ప్రసాదరావు గారి రెండో కుమార్తె నవత. ఒక్కసారిగా ఎన్నో సంవత్సరాల జ్ఞాపకాలు మదిలోకి పరుగెత్తాయి.

కాలేజీ రోజుల పరిచయం

నవతను మొదట చూసింది కాలేజీ రోజుల్లోనే. ఆ కాలంలో విద్యార్థి ఉద్యమాలు ఉత్సాహంతో ఉప్పొంగుతున్న రోజులు. డీఎస్ వో, పీడీఎస్ యు, ఆర్ ఎస్ యు వంటి విద్యార్థి సంఘాలు కలిసి “చలో హైదరాబాద్” కార్యక్రమానికి పిలుపునిచ్చాయి. రాష్ట్రవ్యాప్తంగా ప్రచారాలు సాగాయి.
ఆ ప్రచార కార్యక్రమాల్లోనే నవతను చూశాను. చాలా చురుకైన కార్యకర్త. మాట్లాడే తీరు, కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనే ఉత్సాహం చూసి ఆమెలో ఉద్యమ నిబద్ధత స్పష్టంగా కనిపించేది. ఆ తర్వాత కూడా వివిధ కార్యక్రమాల్లో తరచూ కలుస్తూ ఉండేవాళ్లం.

ఒకసారి గద్దర్ ఉద్దానం ప్రాంతంలో పర్యటన చేసిన సందర్భం ఉంది. ఆ పర్యటనలో నవత కూడా గద్దర్‌తో పాటు వచ్చింది. రెండు మూడు రోజుల పాటు శ్రీకాకుళంలో మా ఇంట్లోనే ఉంది.
ఆ రోజులు ఇప్పటికీ స్పష్టంగా గుర్తున్నాయి. ఉద్యమాల గురించి చర్చలు, పాటలు, రాజకీయాలపై సంభాషణలు — అవి ఒక కాలం ఉత్సాహాన్ని, సమాజ మార్పు పట్ల నమ్మకాన్ని ప్రతిబింబించేవి.

జర్నలిజం నుంచి అడవుల దారి..

చదువు పూర్తయ్యాక నవత కొంతకాలం జర్నలిజంలో పనిచేసింది. ‘ఆంధ్రజ్యోతి’ దినపత్రికలో సబ్ ఎడిటర్‌గా పని చేసింది. ఉద్యమ అనుభవం ఉన్న ఆమెకు రచన కూడా సామాజిక బాధ్యతలా అనిపించేది.
కానీ తర్వాత ఆమె జీవిత మార్గం పూర్తిగా మలుపు తిరిగింది. విప్లవ రాజకీయాల దారిలోకి అడుగుపెట్టి, దండకారణ్య అడవుల్లో దాదాపు మూడు దశాబ్దాలు గడిపింది.

అడవుల్లో మూడు దశాబ్దాలు

దండకారణ్య అడవుల్లో గడిపిన జీవితం సాహసంతో నిండినదే అయినా, కష్టాలతో కూడుకున్నది. ఎప్పుడూ పోలీసుల భయం, మారుతున్న జీవన పరిస్థితులు, కుటుంబానికి దూరమైన జీవితం — ఇవన్నీ ఆ మార్గం ఎంచుకున్నవారి రోజువారీ వాస్తవాలు.

ఒకప్పుడు పెద్ద ఆశయాలతో మొదలైన ఉద్యమం కాలక్రమేణా మారిపోయింది. చాలామంది నాయకులు చనిపోయారు, కొందరు లొంగిపోయారు, మరికొందరు అడవుల్లోనే కనుమరుగయ్యారు. ఒక తరం కలలు, ఆశలు, పోరాటాలు కాలంతో మసకబారాయి.

చివరకు బయటికి వచ్చిన జీవితం

చివరకు ఒక దశలో నవత కూడా ఆయుధాలు వదిలి బయటకు వచ్చింది. మూడు దశాబ్దాల తర్వాత సాధారణ జీవితంలోకి తిరిగి రావడం ఒక భావోద్వేగ ఘట్టంగా మారింది.
సెల్‌ఫోన్‌లో కనిపించిన ఆ ఫోటో ఎన్నో సంవత్సరాల జ్ఞాపకాలను మళ్లీ తెచ్చింది. ఒకప్పుడు విద్యార్థి ఉద్యమాల్లో చురుకుగా తిరిగిన నవత… తర్వాత అడవుల్లో గడిపిన ఆమె జీవితం — ఇవన్నీ ఒక తరం కథను మన ముందుకు తెస్తాయి.

ఒక తరం మిగిల్చిన ప్రశ్నలు

నవత కథ కేవలం ఒక వ్యక్తి జీవితం మాత్రమే కాదు. అది ఒక కాలం కథ. ఒకప్పుడు వేలాది యువతను ఆకర్షించిన విప్లవ మార్గం ఇప్పుడు ఎక్కడికి చేరింది?

ఆ ఆశయాలు తప్పా? ఆ మార్గం తప్పా?
విప్లవం కోసం జీవితాన్ని అర్పించినవాళ్లు చివరకు ఏమి పొందారు?

స్పష్టమైన సమాధానాలు లేకపోయినా, ఒక విషయం స్పష్టం — సిద్ధాంతాల కోసం జీవితాలను అర్పించిన ఒక తరం ఇప్పుడు చరిత్రలో ఒక అధ్యాయంగా మిగిలిపోతోంది.

ముగింపు

అడవుల్లో మూడు దశాబ్దాలు గడిపిన తర్వాత నవత బయటికి రావడం కేవలం వ్యక్తిగత నిర్ణయం కాదు. అది ఒక కాలం ముగిసిన సంకేతం కూడా. ఒకప్పుడు విప్లవం కోసం కుటుంబాలను, జీవితాలను త్యాగం చేసిన తరానికి ఇప్పుడు మిగిలింది జ్ఞాపకాలు మాత్రమే.

ఆ జ్ఞాపకాలు మనకు ఒక విషయం గుర్తు చేస్తాయి.
సమాజ మార్పు కోసం పోరాటాలు అవసరమే.
కానీ ఆ పోరాటాల దారి, గమ్యం, ఫలితం గురించి ప్రతి తరం మళ్లీ ఆలోచించాల్సిందే.

మీ శరత్…! .

నోట్: చంద్రశేఖర్ ఫేస్ బుక్ నుంచి..